Fréttir mánaðarins...
Úff það líður orðið allt of langt á milli þess sem mamma nennir að skrifa orðið. Veit ekki hvernig þetta verður þegar veðrið verður enn betra en það hefur verðið undanfarið.
Það hefur ýmislegt markvert drifið á daga okkar undanfarinn mánuðinn en ekki víst að allt hafi fests í ritaraminninu. Þurfum að fara að kaupa fyrir hana svona diktafón til að taka niður punkta :-) Ég til dæmis strauk heim úr leikskólanum einn mánudaginn. Vissi af mömmu heima með Þórunni sem var lasin og mætti bara til hennar eftir hádegið rennandi blaut og skítug upp fyrir haus eftir að hafa troðið mér undir girðinguna í útiverunni. Þetta tókst mér að gera óséð og var enginn farinn að sakna mín þegar mamma hringdi í leikskólann til að láta vita af mér. Ég var svo tekin úr blautu fötunum og þurfti svo að vera inni í herberginu mínu þar til Þórunn vaknaði því mamma gat auðvitað ekki farið að vekja hana til að fara með mig aftur í leikskólann. Það duttu margir gullmolar upp úr mér þennan daginn enda var ég mjög meðvituð um að það sem ég var að gera var ekki leyfilegt og að ég yrði að taka út mína refsingu. "Mamma, ég verð örugglega rekin úr leikskólanum", var eitt gullkornið, tónninn ekki alveg eins og ég væri beint mjög leið yfir þessum hugsanlegu örlögum mínum. "Mamma, þá er víst engin tölva í dag", eitthvað sem ég hafði heyrt hjá stóru frænku sem er líka stundum óþekk :-) En þegar Þórunn vaknaði fórum við mæðgur allar þrjár í leikskólann þar sem ég bað hana Eddu deildarstjóra afsökunar og lofaði að gera þetta aldrei aftur. Ég fór líka með henni og sýndi henni hvar ég hefði skriðið undir til að það væri nú hægt að laga það áður en fleiri færu að stinga sér þarna undir. Þetta varð að sjálfsögðu mikið umtalsefni í leikskólanum en sem betur fer hefur enginn reynt að leika þetta eftir.
Ég útskrifaðist svo formlega úr leikskólanum fyrir nokkrum dögum. Ég er nú samt ekki alveg hætt ennþá en það styttist jú í það! Við erum einmitt á leiðinni í skólaheimsókn með foreldrum á mánudaginn en þá fáum við krakkarnir að hitta kennarann okkar og foreldrarnir hitta skólastjórann.
Ég er svo ennþá með "hor niðrá tær" eins og mamma kallar það. Það ætlar ekkert að gefast upp fyrir vorinu þetta hort mitt þrátt fyrir alls konar tilraunir til að losna við það. Það eykst alltaf alveg greinilega þegar ég er mikið úti og þessa dagana er ég nú bara helst úti allan daginn svo að það hjálpar nú sennilega ekki til. Þetta HLÝTUR bara að fara að lagast, fimm mánuðir með hor niður á tær er meira en nóg!
Við mamma skelltum okkur á listahátíð í miðbænum um síðustu helgi og sáum þar ýmislegt skemmtilegt. Skemmtilegast þótti mér að sjá Áströlsku brjálæðingana sem dönsuðu upp á stöngunum sem sveifluðust fram og til baka. Við sáum líka atriði frá ýmsum löndum í Ráðhúsinu en þar var svona fjölmenningarhátíð þar sem við mamma vorum held ég eiginlega einu Íslendingarnir :-)
Á sunnudeginum fórum við svo í sveitaferð að Grjóteyri og skoðuðum alls konar skemmtilegt ungviði. Kettlinga sem voru algjör krútt, lömb, hvolpa, hænuunga, kálfa, folald og kiðlinga. Og svo auðvitað fullorðnu dýrin en fæstir tóku nokkuð eftir þeim innan um öll krúttin. Svo voru grillaðar pylsur og leikið í leiktækjunum og dráttarvélunum.
Á fimmtudaginn tókum við svo þátt í Korpuhátíðinni sem var haldin í Korpuskóla sem á einmitt líka 10 ára afmæli. Ég knúsaði skólann til hamingju með afmælið, skoðaði hann allan í krók og kima, fékk mér grillaða pulsu, horfði á leiksýningu, lék í leiktækjum, tefldi eina skák við mömmu o.fl. o.fl. Mjög skemmtileg hátíð í frábæru veðri. Við mamma og Þórunn röltum/hjóluðum svo yfir í Víkurhverfi til ná í hápunktinn á Víkurhátíðinni en þangað kom hann Ingó sjálfur og tók nokkur lög fyrir skarann við mikinn fögnuð. Ég fór svo og fékk hjá honum eiginhandaáritun á eftir og var mikið kát með hana.
Jæja, kominn háttatími hjá ritaranum.
Bless í bili,
Arndís Grallaraskvís