Bryndís Ósk, sara kristin og karen hulda - barnaland.is

Velkomin á heimasíðuna okkar

Við heitum Bryndís Ósk, Karen Hulda og Sara Kristín

Um okkur

Jæja mamma er loksins búin að láta undan og læsa síðuni okkar. En þið skulið endilega bara senda henni póst ef að þið viljið ´kíkja á okkur og þá sendir mamma lykilorðið.

BRYNDÍS ÓSK! Ég er fædd þann 1 febrúar 2000. Ég var heil 3565 gr og 49 cm. Og var og er algjör dúlla. Mömmu brá nú samt svolítið þegar hún sá mig fyrst vegna þess að ég var með keiluhaus enda hafði ég legið svo lengi með höfuðið langt niðri í grindini. Það leið nú samt ekki langur tími þangað til litla höfuðið mitt leit út eins og það á að gera. Ég var með svart hár og dökk augu. Ég hef elskað að borða frá fyrsta degi og var allra mesta snuddustelpa sem til er. Í dag er ég 6 ára og er algjör gella. Mitt aðal áhugamál er að dansa og syngja og ég geri reglulega mikið af því að dansa og syngja. Núna er ég byrjuð í skóla og það finnst mér mjög gaman.

Karen Hulda. Ég er fædd þann 2 oktomber 2004. Heilum 12 vikum fyrir tíman. Ég var 1133 gr og 37 cm. Ég var þó nokkuð hress þegar ég kom út og öskraði alveg ægilega. Mamma og pabbi fengu þó ekki að sjá mig strax, vegna þess að læknarnir þurftu að skoða mig. En svo fengu þau aðeins að kíkja á mig áður en farið var með mig á gjörgæsludeildina. Ég varð þó fljótlega frekar þreytt og þurfti að fara í öndunarvél, en slapp úr henni aftur eftir c.a sólahring. Ég hef alltaf verið frekar hraust miðað við stærð og er eins og stóra systir, elska að borða. Ég bjó á gjörgæslu í 4 vikur og svo á p3 á kolding sjúkrahúsi í 7 vikur. Ég var að vísu löngu orðin nógu frísk til þess að fara heim en okkur mömmu datt sko ekki í hug að fara heim fyrr en Sara systir gæti komið með okkur. og þann 22 des. rann loksins sá dýrðar dagur upp. Og heima er sko best.

Sara Kristín. Ég er fædd þann 2 oktober 2004. Heilum 12 vikum fyrir tíman. Ég var 1050 gr og 36 cm. Ég var mjög ílla farin þegar ég kom út heilli mínútu á eftir systir minni. Ég hvorki grét né andaði og það gekk á miklu. Læknarnir hlupu bara með mig út til þess að fá líf í mig. Það tókst svo loksins og ég var sett í öndunarvél og það var farið með mig inn á gjörgæslu á feiknar hraða. Læknunum tókst þó að bjarga mér svo að tveggja daga gömul losnaði ég úr öndunarvélini,en við lifðum nú ekki lengi í lukku vegna þess að nóttina eftir fékk ég 3 gráðu heilablæðingu, sem er mjög alvarleg. Ég þurfti aftur í öndunarvélina og svaf í heila viku. Þetta var hræðilegasta vikan sem að mamma og pabbi hafa upplifað. Ég var líka með alveg hræðilega illa farin lungu og ekki urðu þau betri af því að vera í öndunarvél. Ég er þó búin að sanna að lifa vil ég og núna er ég loksins kominn heim eftir heilar 11 vikur á sjúkrahúsi. Ég fer þó reglulega í ransóknir með litla höfuðið mitt og í síðustu ransókn voru næstum öll merki um þessa stóru blæðingu horfin. Og lungun mín litu bara ótrúlega vel út. Svo nú vonum við bara að blæðingin hafi ekki náð að skaða heilann minn.

Við búum í litlum bæ á jótlandi sem að heitir Vandel og hérna er alveg æðislegt að búa. Pabbi okkar heitir Gunnar Freyr Kristjánsson og mamma okkar heitir Margrét Dögg Bjarnadóttir. Við eigum tvo æðislega hálfbræður sem að heita Birgir og Baldvin þeir eiga heima á sauðárkróki hjá mömmu sinni. Þeir koma til okkar annaðslagið og þá er sko fjör.