|
| Ég heiti Rannveig Lilja |
|
|
Um mig:
Ég er lítil prinsessa sem kom í heiminn þann 6 sept. 2004. Samkvæmt sónar átti ég ekki að fæðast fyrr en 7 okt en ég var orðin svo óþolinmóð þannig að ég ákvað bara að drífa mig. Mamma mín heitir Ragnheiður Ólöf og pabbi minn heitir Ólafur. Ég var 12 merkur þegar ég fæddist og 50 cm! Ég er orðin stóra systir, það kom lítil prinsessa í heiminn 21.des. 2008, klukkan 22:01 og ég er ekkert smá montin. Finnst bara æðislegt að knúsa hana og kyssa. Litla prinsessan var 15 merkur og 51 cm og fæddist eftir 37 vikur og 3 daga. Hún var skírð 21.feb og fékk nafnið Hildur Ósk í höfuðið á þeim frænkum okkar, Hrafnhildi og Berglindi Ósk. Og þetta er síðan hennar... Hildur Ósk 
Dagný Lind Ísold Anna Ragnheiður Petra Kristín Bára Hákon Helgi Hrafnhildur Ósk Júlía Jara Alexander Franz Elísabet Ásgerður Katrín Ósk Elísabeth Líf og Helena Laufey 
Elsku yndislega dóttir mín. Ég veit að ég á ekki alltaf auðvelt með að tjá tilfinningar mínar. En nú langar mig til að segja þér hvað ég elska þig mikið. Mig langar til að segja þér hug minn. Ég veit ekki hvar ég væri ef ég hefði ekki fengið þig inn í líf mitt. Þú ert mér allt. Þú ert súrefnið mitt, andardrátturinn minn og löngun mín til að lifa. Hamingjan mín hófst með komu þinni í þennan heim. Í dag horfi ég á þig og er hissa á því hvað þú ert raunveruleg. Ég er svo ótrúlega heppin að hafa fengið þig inn í líf mitt, og að fá að hafa þig mér við hlið í gegnum lífið. Þú ert gullið mitt, fjársjóðurinn minn. Ég hef reynt að læra sem mest af þér í gegnum tíðina. Ég reyni að meta þig að verðleikum. Þú hefur kennt mér svo margt um lífið, sem ég annars hefði farið á mis við. Hvar væri ég án þín? Ég elska þig elsku dóttir mín, nú og að eilífu. 
Lítil hjartnæm saga Þessi saga gerðist fyrir mörgum árum. Maður nokkur refsaði 3ja ára gamalli dóttur sinni fyrir það að eyða heilli rúllu af gylltum pappír. Ekki var mikið til af peningum og reiddist hann þegar barnið reyndi að skreyta lítið box til að setja undir jólatréð. Engu að síður færði litla stúlkan föður sínum boxið á jóladagsmorgun og sagði: "þetta er handa þér pabbi". Við þetta skammaðist faðir stúlkunnar sín fyrir viðbrögð sín daginn áður. En reiði hans gaus upp aftur þegar hann áttaði sig á því að boxið var tómt. Hann kallaði til dóttur sinnnar, "veistu ekki að þegar þú gefur einhverjum gjöf, þá á eitthvað að vera í henni?" Litla stúlkan leit upp til pabba síns með tárin í augunum og sagði: "Ó pabbi boxið er ekki tómt. Ég blés fullt af kossum í það. Bara fyrir þig pabbi." Faðirinn varð miður sín. Hann tók utan um litlu stúlkuna sína og bað hana að fyrirgefa sér. Það er sagt að mörgum árum seinna, þegar faðir stúlkunnar lést, og hún fór í gegnum eigur hans hafi hún fundið gyllta boxið frá því á jólunum forðum við rúmstokkinn hans, þar hafði hann haft það alla tíð; þegar honum leið ekki vel gat hann tekið upp ímyndaðan koss og minnst allrar ástarinnar sem barnið hans hafði gefið honum og sett í boxið. Í vissum skilningi höfum við allar lifandi mannverur tekið á móti gylltum boxum frá börnunum okkar, fjölskyldum og vinum, fullum af skilyrðislausri ást og kossum. Það getur enginn gefið dýrmætari gjöf. Í dag skaltu gefa þér augnablik og njóta stórrar handfylli af minningum. Og mundu að þær verma hjarta þitt og bráðna þar, en ekki í höndum þínum. |
|
|
Vísurnar mínar...
Ögnin mín svo undur smá ósköp vær og sjaldan grætur. Verndarengill vaki hjá vöggu þinni daga og nætur með kveðju frá langömmu á Hellulandi 
Nú ársgömul er ögnin mín, en hvað tíminn líður. Rannveig Lilja ljúf og fín lífið allt þín bíður. 
|
| Þú ert gestur nr. 13350 |