Fæðing Ólafar Ingu

Eftir tíu daga bið fór loksins eitthvað að gerast. Mamma fór að finna fyrir reglulegum samdráttum klukkan sex um morguninn 19. febrúar. Hún vildi nú samt ekki vekja pabba strax heldur beið soldið lengur til að vera viss um að eitthvað væri að gerast. Um klukkan átta ákvað hún að segja pabba að ég vildi fara að komast út Laughing. Þau fóru þá á fætur og hringdu í Sjúkrahúsið út á Akranesi, ljósmóðirin sem þau töluðu við sagði að þau mættu fara að koma út eftir. Þau fóru því að láta niður í tösku það sem þurfti og héldu svo af stað, þau voru komin út á Skaga um kl. 10:00. Læknirinn skoðaði mömmu og var hún komin með 5 í útvíkkun. Og þá var ekkert annað að gera en að bíða. Þau biðu á fæðingarstofunni og létu fara vel um sig, mamma sat í lazyboy stól og beið. Útvíkkun gekk hægt en bítandi, það var ekki fyrr en klukkan 17:30 að mamma var komin með 9 í útvíkkun og belgurinn ekki sprunginn enn. Svo það var farið í það að sprengja hann og þá fór allt af stað. Klukkan 17:43 var ég komin í heiminn, alveg eldspræk og fjörug. Mamma þurfti ekki að nota neinar deifingar og var þetta því mjög náttúruleg fæðing. Ég fékk strax að fara á bringuna hennar mömmu að drekka Wink. Pabbi fór í það að láta fjölskylduna vita að það væri komin lítil prinsessa. Þegar ég var búin að sjúga var ég mæld og vigtuð og pabbi klæddi mig í mín fyrstu föt. Síðan var haldið inn í lúxusstofuna þar sem var risa stórt rúm þar sem við öll þrjú gátum hvílt okkur eftir erfiði dagsins Smile.