Nokkrir dagar síðan síðast og hér er ein færsla bara fyrir Bjarna frænda.

Öskudagurinn er liðinn og það voru þreyttar og kvefaðar stelpur sem fóru í holurnar sínar í kvöld

Tinna og Karen voru snöggar á fætur og klæddu sig í prinsessubúningana. Þóra varð í einu vetfangi að suðrænni senjorítu og þegar morgunmaturinn hafði runnið niður hafði köttur bæst í hópinn. Eitthvað ruglaði erillinn okkur Jóa í ríminu og leikskólinn hringdi í mig fyrir klukkan níu í morgun og tilkynnti að Karen hafði mætt gleraugnalaus! En ég átti endalausa kennslutíma og Jói var í fullu starfi að keyra Þóru og öskudagsliðið milli fyrirtækja og syngja fyrir gotterí svo Karen varð að lifa daginn án brillanna.

Þegar öskudagsstússinu í bænum lauk fóru Tinna og Karen til ömmu Möggu, Þóra til Þórdísar og Bryndísar og Jói í skólann. Ég hirti svo liðið upp á misjöfnum tímum og misjöfunum stöðum og um kvöldmat skriðum við rislág inn.

Í fylgd með Karenu var Kata kanína, sem er tuskukanína sem kemur alltof oft heim með stelpunum og hef ég ekki við að skrifa í dagbók kanínunnar um ævintýri hennar í Brekkutröðinni. Þau eru oftar en ekki að skepnan gleymist undir fatahrúgu og finnst ekki fyrr en mörgum klukkustundum seinna. Það er reyndar dekurdagur hjá Kötu kanínu í dag því akkurat í augnablikinu kúrir hún með Karenu. Nú á ég enn og aftur eftir að skrifa og þegar ég blaða í gegnum skrudduna þá finnst mér ég hafa skrifað á aðra hvora síðu.

Kvefpestin ógurlega hefur rutt sér til rúms hér. Við skiptumst á að vera með hita en allir eru með sama horið og hnerrann. En allir eru þó kátir og glaðir og það er fyrir mestu. Löng helgi er framundan og ætlum við að njóta hennar saman.

Hugsanlega eru hér öskudagsmyndir ef allt fer eftir áætlun.

Kveðjur á þig Bjarni.

Búin að setja inn myndir frá Skvísudögum. Mest krassandi og skemmtilegustu myndirnar eru þó geymdar í öryggishólfi hjá vel stöndugri fjármálastofnun hér á landi á (eins og Hallbjörn komst svo skemmtilega að orði).

Ætla að halda áfram að njóta helgarinnar og gestanna okkar ;-)

Tími kominn á nokkrar línur. Helgin einkenndist af skiptivinnu. Laugardaginn hóf ég á fundi með Billu vinkonu og prestinum í sveitinni um sunnudagaskólann sem á að hleypa af stokkunum um næstu helgi. Ég mun svo byrja hann með stæl og skrópa þar sem hið árlega húsmæðraorlof er þá helgi.

Eftir þann fund vær næsti fundur en það var með barnatannlækni úr borginni sem vissi heil ósköp um tannhirðu og tannumgengni við hjartveik börn. Gulli hjartalæknir var með honum og var fundurinn frábær í alla staði. Stjórn Neistans, styrktarfélags hjartveikra barna kom líka og sérstaklega var gaman að hitta Gróu. Nú eru að verða fjögur ár síðan við Gróa hittumst á Children´s hospital í Boston þar sem Karen og Jakob Leví sonur hennar voru í aðgerð.

Við Jói skiptumst svo á að vinna, hann vann í dag og ég í gær. Þóra fór í afmæli í dag og á meðan fór ég með hina grísina tvo að sjá Grísina þrjá. Grísirnir mínir höfðu aldrei farið í bíó og voru svolítið skrítnar. Tinnu fannst dimmt en Karen virtist njóta þess betur. En þær verða líklega veraldarvanari næst.

Ætlaði að vinna helling í kvöld en var svo stálheppinn að gleyma aðalgögnunum í vinnunni og verð því líklega bara að láta renna í sjóðheitt bað og smella mér til sunds.

Góða nótt.

Helgin liðin og skyldustörfin taka við í fyrramálið.

Þóru Kolbrúnu líkar mjög vel í skólanum og sprettur upp á morgnana til að mæta nýjum degi. Aðeins eitt er leiðinlegt og það er mál og hreyfing. Þá á að rétta út hendurnar og opna og loka lófunum í sífellu og það finnst henni leiðinlegt, að eigin sögn.

Um helgina erum við búin að hitta Kollu frænku og Dofra sem voru á norðurlandinu og líka Grenógengið. Allir mættir í mýrina og skemmtu sér vel og svo fór Kolla með okkur mæðgunum í sund.

Ég fer hamförum í bakstri í nýju brauðvélinni sem tengdamamma færði mér. Eftir að hafa brennt mig á brjóstunum við jómfrúarbaksturinn reyni ég að fara sérstaklega varlega og hengi eldvarnarteppið um hálsinn. Kunningi minn sem heyrði af brunaslysinu spurði hvort ég væri vön að baka með brjóstunum og svaraði ég því til að þannig brögðuðust brauðin best. Í morgun fengum við mæðgur okkur nýbakað (ekki brjósta-)brauð og heitt kakó. Eftir hádegi bakaði bóndinn vöpplur og ég skellti í berjapæ. Þetta er að verða svo þjóðlegt hérna í sveitinni að nú er fátt eftir nema heimaslátrunin. Gestkvæmt var í Reykárbyggðinni því Haukur og frú kíktu með smábörnin og svo komu Árni Jón og frú með drenginn, sem verið er að bíða eftir að láti sjá sig, í kvöldmat. En hann vill nú sennilega bíða þar til ljósmæður verða búnar að fá almennilegar kjarabætur.

Tinna og Karen áttu stórleik dagsins. Náðu sér í tannkremstúbu og þvottapoka, mökuðu tannkremi á leikfangabílana sína og við rannsókn málsins héldu þær því fram að þær væru að þrífa. Dæmdar sekar á staðnum og hundskammaðar enda ekki nema nokkrar mínútur síðan þær voru böstaðar berandi vatn út um allt hús.

Úttauguð miðaldra húsmóðir biður ykkur Guðs blessunar á nýrri viku.

Fyrsti skóladagurinn

Merkisdagur í lífi Þóru Kolbrúnar í dag. Það var hálf fullorðið en stolt stelpukorn sem hoppaði fram úr rúminu þegar hún var minnt á að hún þyrfti að fara í skólann. Langt á undan öllum öðrum var hún komin í flíspeysu og skó, tilbúin að labba af stað. Ég plataði hana samt í morgunmatinn og smurði nesti handa okkur áður en haldið var í skólann. Auðvitað löbbuðum við og fór ég með til að skerpa á umferðareglunum. Svo skildi ég við hana í skólanum og náði í hana þegar vinnudegi lauk. Frumburðurinn var jafnvel enn fullorðnari eftir daginn og hafði meira að segja misst tönn eftir hádegið. Sem sagt hamingjudagur í skólanum hjá okkur báðum.

Minnstu finnst hálf fúlt að Þóra fái að fara í skólann en ekki þær og minnast ósjaldan á að þær séu núna orðnar stórar og þá megi þær fá skólatösku.

Fékk sms frá Ingu frænku á Gili. Kerlingin ákvað að tosa kálfinn úr kúnni svo ég gæti fengið mér ábristir í kvöldmatinn. Hamingjusöm með broddinn kom ég heim og skellti honum beint í pottinn þar sem hann mallar núna. Best að leggja á borðið og ná í kanilsykurinn. Verði mér að góðu.

Sumarfríið er heldur farið að róast. Tinna og Karen eru byrjaðar á leikskólanum eftir frí og Þóra dúllar sér á daginn á meðan hún bíður eftir því að skólinn byrjar. Ég er á mínum síðasta frídegi því á morgun ætla ég að fara að vinna svolítið þó svo að formlegur vinnudagur sé ekki fyrr en á þriðjudag.

Þóra Kolbrún hjólar nú án hjálparadekkja. Reyndar verður fólk aðeins að vara sig á henni og hjólaði hún Karenu niður á leið heim úr leikskólanum um daginn. Fyrst var eins og hún væri búin að fá sér vel í tána þegar hún var á hjólinu en svei mér þá ef það lítur ekki út fyrir að það sé búið að renna af henni. Ég hef aðeins farið út að hjóla og er líka að reyna að láta renna af mér. Vigtin í hámarki og hef ég nú farið nokkrar ferðir út í Kristnes. Í dag barðist ég heim í sunnanrokinu. Með blóðbragð í munninum og tárin í augunum skreiddist ég inn. Langaði meira en allt annað á leiðinni að fara af hjólinu og teyma það heim en umferðin var svo mikil og gat ég ekki með nokkru móti sýnt að ég væri ekki að hafa þetta.

Við hjónakornin vorum óvenjuspræk í kroppunum í morgun því fáir mættu í næturkúr í nótt og því rýmra um okkur en oft áður. Aðeins Tinna mætti. Hinar tvær voru of þreyttar. Tinna leit út eins og Chaplin eða Þjóðverjinn ógurlegi - með mottu undir nebbanum. Hafði hún fengið blóðnasir í nótt og mætti vel blóðstorkin í holuna. Í morgun þegar hún leit í spegilinn sagði hún: "það er eins og ég sé með bláberjasultu"

Það minnti mig á að mig blóðlangar í berjamó um helgina!

Halló Bjarni og amma Magga...og kannski einhverjir aðrir sem lesa :-)

Bústaðarvikan var fín. Rigning fyrstu þrjá dagana en blíða eftir það. Græjuðum okkur bara vel út með regngalla og regnhlífar og milli þess sem það þornaði tókum við dótarí upp úr hvíta ruslapokanum sem við höfðum fyllt af aktivitetum áður en við fórum. Bústaðurinn var rúmgóður enda dugir engin smá skemma fyrir 9 manns sem allir vilja hafa þægindi. Uppþvottavél og þvottavél, stór ísskápur og svo sturta með síma, nuddi, ljósum, útvarpi og stútum í allar áttir hjálpuðu til við að gera vikuna enn betri. Fengum góða gesti og toppurinn var þegar við grilluðum 17 manns.....eða þegar við vorum 17 og grilluðum eitt kvöldið og lambakjöt var það heillin.

Set inn myndir þegar ég nenni. Leikskólinn er í fríi og eru litlu kerlingarnar þrjár að dekra við þá stóru á daginn í góðri trú á því að hún viti ekkert skemmtilegra en að hlaupa til og þjóna þeim og eyrnakonfektið er væl og meira væl. Reyndar er hafin ný væl-therapía og yfirskrift hennar er: "Ekkert væl nema það sé líter af blóði með." Má segja að hún hafi gengið glimrandi síðust tvo daga.

Í gær fórum við kerlingarnar í Kjarnaskóg og það sem hæst stendur úr þeirri ferð er sullið í læknum og að pissa bak við tré.

Dagurinn í dag hófst í sundi með Ingu frænku á Gili ásamt flest öllu hennar viðhengjum og Heiðu frænku á Vöglum. Þóra Kolbrún var rosalega dugleg. Með kúta og kork svamlaði hún um alla laug og æfði sig þess á milli að fara í kaf. Tinna og Karen unnu það afrek að fara einar í rennibrautina og tók ég á móti þeim þegar þær komu niður. Það þarf örugglega ekki að gera næst þegar við förum og þá fer nú lífið að verða bærilegt fyrir þá gömlu. Afslappelsi í pottinum meðan ungviðið rennir sér.

Í kvöld brugðum við okkur í útilegu svo til alveg óvænt. Seglagerðartjaldið sem Hemmi mágur lét mér í té var tekið í brúk og nú sofa þar litlar stelpur. Við veljum útilegur með þægindum og því var farið þangað sem þjónustan er best. Hægt að komast í heitt og kalt vatn, bað og sturtu þó hún sé ekki með útvarpi og síma, horfa á sjónvarp, vera nettengd og bregað sér í bed and breakfast ef allt bregst í nótt. Það sem er þó allra best er að enginn varð bílveikur því tjaldið er hér úti í garði. Ég sit svo hér inni í hlýjunni með tölvuna í fanginu, horfi á imbann með öðru og hlusta á vaktarann með hinu. Svo munum við hjónakornin skríða út í tjald með sæng og kodda og kúra þar með dætrunum í nótt. Vonandi verður morguninn hlýr og góður því Þóra Kolbrún er voða spennt að borða morgunmatinn í fortjaldinu.

Knús úr útilegu Brekkutraðarfjölskyldunnar!!

Síðasta helgi verður seint toppuð. Fjölskyldan skellti sér að Hólavatni ásamt fjórum öðrum fjölskyldum og þar var stanslaust fjör frá morgni og langt fram á kvöld. Var þetta einskonar tilrauna-fjölskylduflokkur sem heppnaðist eins og best var á kosið. Veðrið var frábært og vinsælt að sulla og grilla sig og annað. Að sjálfsögðu var haldin ekta Hólavatnskvöldvaka með söng, leikjum og leikritum í boði bæði barna og fullorðinna. Bátsferðin með nesti og blauta skó í Drulluvík var aldeilis ljómandi og fór smáfólkið í drulluslag meðan gömlu skörin slöfruðu í sig kaffi og brauði.

Smelli inn myndum við tækifæri.

Á fimmtudaginn heldur sumarfriið svo áfram. Þá verður haldið suður á bóginn. Farið örlítið í borgina og lönsað með Snorra Kristjáns æskuvini og svo farið í sumarbústað með ömmu, afa, Kollu og Dofra.

Breaking news. Karen ákvað að smella sér á klósettið í síðustu viku og gera númer tvö. Svo henti hún öllum bleyjunum sínum. Húrra fyrir Karenu. Loksins er heimilið alveg bleyjulaust og mun verða það!!

Hef gengið bersersgang í húsverkunum í dag sem kemur ekki til af góðu. Þörfin var öllu öðru yfirsterkari því mér finnast húsverk fremur leiðinleg. Skárst er þó að græja þvottinn en þó er til afþreying sem ég met meira.

Hér eru allir orðnir bleyjulausir nótt sem dag (nema Karen þegar hún kúkar) og gengur ágætlega en þær minnstu eiga þó sína spretti. Sérstaklega Tinna. Ég hafði orð á því við Jóa eitt kvöldið þegar ég fór að sofa að ég væri kona á besta aldri laus við flesta krankleika að því sem ég best vissi og svæfi með pissulak.

Ég hefði betur sleppt þessum orðum mínum því undir morgun ranka ég við mér í þessari líka ógeðfeldu pissulykt og finn að ég er blaut frá hálsi og niður úr. Allt fór í panikk og vakti ég bólfélagana sem voru fjórir eins og venjulega. Svo var farið að þukla botna til að reyna að finna dólginn sem átti sök á þessu. Jói og Karen voru saklaus því þeirra rassar voru þurrir og hlýjir. En ég, Þóra og Tinna þurftum að skipta um náttklæðnað og á rúminu. Niðurstaða rannsóknarréttarins var sú að Þóra Kolbrún (sem hefur ekki pissað undir í mörg ár) var dæmd sek og refsing sú að foreldrarnir verða að fylgja því eftir að hún fari að pissa áður en hún fer að sofa.

Þar sem klukkan var að halla i sex þennan morgun sofnaði enginn eftir þetta og þótti Jóa það skítt þar sem hann hafði tekið sér sumarfrí þann daginn og engin vekjaraklukka hafði verið stillt í von um að allir svæfu lengur en venjulega.

Annars var helgin góð, hittum góða vini, borðuðum góðan mat og fórum í fjallgöngu ;-)

Mæðgnadagurinn.

Öll fjölskyldan tók daginn snemma. Jói fór í vinnuna og við mæðgurnar ákváðum að hafa stelpudag. Veðrið var yndislegt og eftir að hafa tekið til nesti og teppi var sest í bílinn og Birgitta Haukdal sett í bott og sungið með.

Fyrsta stopp var hjá langömmu á Sléttu. Hún var brött að vanda. Þar bruddum við kandís og Ragnheiður frænka kom með morgunkakó og skenkti okkur. Því næst löbbuðum við í jólahúsið. Lékum okkur í garðinum og kíktu aðeins inn. Tókum myndir m.a. af Grýlu. Karenu leist ekkert á blikuna eftir að hafa séð kerlinguna í hellinum og vildi fara út þó henni væri sagt að þetta væri allt í plati.

Næsta stopp var Kjarnaskógur þar sem var leikið í leiktækjunum og borðað nesti. Eitthvað áttum við af gömlum skinkuhornum í fórum okkar og ákváðum að byrla öndunum þau. Á andapollinum var alls konar fiðurfénaður og var hörð barátta um brauðið á milli kríanna og andanna. Þar sem við vorum stutt frá sundlaugargarðinum var upplagt að kíkja þangað. Tinna og Karen fóru jómfrúarferðir á bílunum þar og voru fljótar að komast upp á lagið enda dætur Bíla-Jóa. Þóra var vön, búin að hafa próf á farartækin í nokkur sumur.

Þegar hér var komið við sögu var ég orðin kaffiþyrst og fórum við því til afa og ömmu í mýrinni. Þar var kaffi, ís og góðgæti fyrir stóra og smáa. Þreyta var farin að segja til sín hjá kvenfólkinu og því haldið heim.

Við undirbúning brottfarar í kvöldmat á Grenivík fóru Þóra og Tinna að kvarta um magaverk og Þóra studdi frásgögn sína nokkrum sinnum með óyggjandi sönnunargögnum. Planinu var breytt og Jói varð eftir heima með öllum stelpunum og ég fór með afa og ömmu í mýrinni í dásemdar læri. Allir voru í góðu formi á Grenó meðan Jói sinnti sjúklingi heima sem er nú loksins sofnaður.

Skelli inn myndum frá stelpudeginum við tækifæri.

Góða vinnuviku.

Gullkorn:

Tinna er eitthvað að brasa í eldhúsinu í gær.

Ég kalla úr stofunni: Tinna, ertu að gera eitthvað sem þú mátt ekki gera?

Tinna: Já.

Ég: Værir þú til í að hætta því?

Tinna: Nei.

Plásturinn og töflurnar virkuðu svo vel að það voru bara tveir dagpartar sem ég komst almennilega til meðvitundar en þegar ég skoða myndirnar sé ég að þetta var alveg frábær ferð!!

Ferðafélagarnir voru af skemmtilegri tegundinni. Mannfræðingar og félagsfræðingar geta talað endalaust um allt sem mannlegt er.

Fyrirlestrarnir og prógrammið var til fyrirmyndar. Eistarnir  höfðu unnið vinnuna sína vel. Kolféll fyrir söguprófessor í Tartu meðan aðrar kvennsur í hópnum héldu ekki vatni yfir gæjanum sem bauð í gufu.

Fórum á eistneska þingið og vorum sammála um að þingheimur þar var eins og bekkur af óstýrlátum nemendum. Leiðsögumaðurinn sagði okkur að þeir hefðu verið óvenju óstýrlátir þennan dag. Get ímyndað mér að borgarstjórnarfundir í Reykjavík gætu verið í þessa veru og er þá alveg sama hverjir eru í forsvari.

Komst að því að Eistlendingar eru ekkert að springa úr kátínu svona við fyrstu kynni og ekki myndu þeir fara á heimsenda fyrir þig. Kannski orðnir of þreyttir á túristum.

Steikt svínseyru með hvítlaukssósu komast ekki á topp 10 og heldur ekki loðið pasta.

Gerði kaup ársins. Keypti dúk á borðstofuborðið á rokprís og var mobbuð fyrir af samferðamönnum mínum. Þeir hlægja líklega enn meira þegar ég segi þeim að dúkurinn passar ekki á borðið. Þá þarf bara að setja af stað plan B: Kaupa borðstofuborð sem passar undir dúkinn. En það verður samt ekki í nánustu framtíð. En dúkurinn er klárlega fjárfesting!

Skrítið að kynnast því að mín kynslóð í Eistlandi hefur upplifað yfirvald og kúgun annarar þjóðar á meðan ég hef alist upp við frelsi og alsnægtir á alla kanta. Snart mig djúpt að upplifa hversu þjóðarstoltið og frelsi til tjáningar og sjálfsstjórnunar er ferkst í huga þeirra (enda tiltölulega nýtilkomið).

Eistar voru góðir heim að sækja.

Komin heim frá Eistlandi.

Ferðasagan mun koma hér í áföngum.

Fyrst þurfti að skrifa doksanum og græja ferðapillurnar. Svona gekk það:

Sæll doksi og takk fyrir síðast. Alltaf gaman að hitta þig ;-) Hér er allt enn í gúddý en ég gleymdi auðvitað tveimur erindum. Hér er það fyrra: Ég er að fara á 8 daga námskeið til Eistlands og svei mér þá ef ég er ekki heimsins ferðaveikasta frú. Kolla systir er reyndar líka frekar slæmt tilfelli en hún fékk plástur hjá sínum lækni sem hún sagði að hefði svínvirkað. Nú er spurningin sú hvort ég geti fengið hjá þér ,,undraplásturinn mikla" svo ég lifi af flug til Helsinki, bátsferð til Tallinn og svo 10 tíma rútuferð daginn eftir? Seinna erindið er að Imigranið mitt er upp urið og vantar mig meira. Ef ég skyldi eitthvað verða fram úr hófi hífuð af þessu þá hef ég fengið læknisfrú eina til að sjá um passen, pillene og pilletten fyrir mig í ferðalaginu. Hvað segir þú um þetta allta saman? Kveðja, Katrín

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Sæl Katrín Ánægjan er þá ekki gagnkvæm :(  Felst þá ferðaveikin í ógleði og uppköstum (sjóveiki) eða er það kvíði og hræðsla sem er að angra þig? (flestar konur þjást af slíku og þurfa þá róandi lyf) Doksi PS Auðvitað lýg ég, það er alltaf gaman að hitta þig :))

____________________________________________________________________

haha....ferðaveikin felst í ógleði og uppköstum (ég er samt yfirleitt alltaf glöð þ.e. þegar ég er kyrrstæð). Hræðsla og kvíði hrjáir mig sjaldnast nema kannski ef ég þarf að fara til læknis!!! Hagkaupsapótek??? Kveðja, Katrín

___________________________________________________________________ 

OK. Þá redda ég plástri og Imigrani (þú límir eina Imigran á ennið með plástrinum!!). Góða ferð. Kv.,  Doksi 

Síðustu dagar hafa verið erilsamir og alltaf nóg við að stússast. Síðasta helgi var félagslega helgin. Á laugardaginn komu nokkrir ættingjar í súpu hingað í Brekkutröðina, svo var farið í útskriftarveislu til frænku Jóa og um kvöldið hélt Gísli frændi upp á fertugsafmælið sitt með pompi og prakt. Í millitíðinni horfðum við hjónakornin á Júró með unglingnum og Þóru Kollu. Þóra fór reyndar að sofa áður en stigagjöfin byrjaði og unglingurinn fór inn í herbergi í þunglyndi yfir fátæklegum stigafjölda okkar lags en við Jói skemmtum okkur konunglega yfir þessu öllu saman.

Loksins er kerlingin komin í frí - já þeir hafa það gott þessir kennarar og í tilefni frísins er hér 20° hiti og sól. Er að fara á viku námskeið til Tallinn á föstudagsmorguninn sem mun án efa verða mjög skemmtilegt og fróðlegt. Allt er að verða klárt fyrir ferðina. Ferðaveikisplásturinn er komin í hús og á bara eftir að klínast bakvið eyrað og ferðamappann með passen, pillene og pilletten er klár. Það sem stendur hæst á námskeiðsskránni er 10 tíma rútuferð sem endar í gufubaði. Ferðaveiki mígrenissjúklingurinn þykist góður ef hann nær að skreiðast heim á hótel eftir þann dag á lífi. Er búin að ráða mér aðstoðarkonu sem á að sjá um að ég rati á rétta staði á réttum tímum. Vonum að hún verði alsgáð því ég á ekki von á því að ég verði það!

Er búin að reyna að skanna helstu mollin í Tallinn en verð að segja að bágleg kunnátta í eistnesku gerir mér erfitt fyrir, en Jói verður örugglega glaður ef ég kaupi lítið því þá getum við keypt því meira í Köben eftir hálfan mánuð. Nú hefst ferðasísonið....vvvííííííí

Tvær færslur sama daginn svona rétt til að afsanna að ég sé haldin skrifleti sem er nú þó nær sannleikanum en margt annað.

Júrópartíið hérna var hófsamlegt og týndust partýdýrin úr því jafnt og þétt eftir því sem á leið. Minnstu fóru fyrst en Þóra náði að horfa á lögin áður en einræðisherrar Brekkutraðarinnar skipuðu henni í háttinn. Undruðumst við mikið yfir lagavali í úrslitin. Er reyndar ánægð með að Finnar skulu að vera fá uppreisn æru í Júró þessi árin. Óánægja kvöldsins er að Moldavía komst ekki áfram með bangsa-jazzinn. En þetta skiptir samt ekki öllu máli.

Bíðum fimmtudagsins og munum að sjálfsögðu sitja hér öll fimm og syngja hástöfum This is my life. Tja, allavegana við stelpurnar, kannski ekki Jói. Hann hefur einu sinni sungið opinberlega á fullorðinsárum og það var á Duran Duran tónleikunum 2005. Atburður sem seint gleymist og á ég þó ekki við að hann syngi illa...bara svo sjaldan!! ;-)

Ég þakka kærlega allar afæmæliskveðjurnar í hvaða samskiptaformi sem þær voru. Finnst ótrúlegt að fólk muni eftir slíku því ég man þetta varla sjálf. Og fyrst við erum í kveðjunum, þá fá Svava og Öggi júrógleðikveðjur til Belgrad. Gangi ykkur sem allra, allra, allra best og góða skemmtun.

Over and out.

Er heima hjá veikri Tinnu sem tók upp á því að fá hita á föstudaginn síðasta þegar við Jói höfðum einmitt ákveðið að smella okkur örferð suður. Erum orðin kaldryfjaðir foreldrar og létum veikindi ekkert á okkur fá. Vitum af reynslu að dekrið hjá ömmu Poppins er mun meira en heima.

Suðurferðin var stutt og þrjú markmið í gangi. 1. Ná í nýkeypt sumardekk á einn skrjóðinn 2. Fara í Ikea og finna innréttingu á baðið sem á að verða að veruleika í sumar og 3. Kíkja á vini okkar Finn og Hrefnu sem eru í heimsókn á klakanum og við höfum ekki séð í nokkur ár. Trúboðar og sölumenn voru reyndar afþakkaðir á dyrabjöllunni en við höfðum góða von um að sleppa samt inn ;-) Þau hjú höfðu ekkert breyst, alltaf jafn skemmtilegt og tíminn flaug frá okkur. Getum varla beðið eftir því að þau flytji heim svo við getum hist oftar.

Laugardagurinn varð nú eitthvað endaslepptur því í valkvíðakreppunni yfir baðinnréttingunum steyptist yfir mig mígrenið og það varð mér til lukku að vera í Ikea, með sófa og stóla í hverjum bás. Eyddum svo löngum tíma á eldhússbásunum og í sófunum að þegar við loksins komum að baðinnréttingunum var komið að lokun í búðinni. Ekki er víst að við náum annari Ikeaferð í bráð og því ákváðum við að fá okkur eldhúsinnréttingu á baðið.

Við illan leik skreiddist ég á sófann hjá Kollu með lyfjaboxið í annari og svefngrímur í hinni og lá þar meðvitundarlaus á meðan Kolla og Jói elduðu nautasteik með tilbehör í tilefni þess að við systur vorum í fyrsta sinn í skrilljón ár saman á afmælisdaginn okkar. Ekki spyrja hversu gamlar við urðum. Svo var spilað Catan sem var frekar fjörugt og brotnaði m.a. ein tönn.

Tinna kallar og vill fara að kúra með mér. Held ég láti það eftir henni!!