Litli prinsinn okkar fékk nafnið Níels Logi. Níels afi varð að vonum voða glaður . Svo er Loga nafnið út í loftið..okkur foreldrunum finnst það svo fallegt nafn.

Skrifa meira bráðum

Þá er skírnardagurinn runninn upp og afmælisdagur móðurinnar. Yndislegur dagur framundan í sól og blíðu en kulda.. ekta haustveður!! Litli kúturinn svaf allt kvöldið áður og alla nóttina líka fyrir utan pelagjafir og er svo tilbúinn í daginn sinn. Hann hjalar út í eitt þegar við útskýrum viðburðinn fyrir honum..hehe...litla krútt .

En ég skrifa meira eftir skírnina þar sem af nógu er að taka. Mjög viðburðarrík helgi vegna veðurs og amman og afinn veðurtept fyrir austan og breyta þurfti tímasetningu. Já svona er Ísland en allt fór vel.. meira seinna

Það er best að halda áfram skrifum í dagbókina þar sem margt hefur gerst síðan lítill herramaður bættist í fjölskylduna. Jóhann Ísak stóri bróðir er náttúrulega búinn að eiga 4 ára afmæli á þessari flottu dagsetningu 09.09.09, gerist varla flottara!!. Við héldum tvær afmælisveislur fyrir hann, aðra fjölskylduveislu og hina fyrir vinina svo það er búið að vera ansi fjörugt hér. Honum fannst það náttúrulega æðislegt og spiderman kaka var auðvitað fyrir valinu og Sprota veislusett var á borðum (frá Landsbankanum). Hann er svo hrifinn af sprotunum, hlustar á diskinn þeirra öll kvöld og sefur með sprotabangsana. Hann vildi nú eiginlega hafa sprotaköku en það var auðveldara fyrir okkur foreldrana að gera Spiderman og hann er líkla alger spiderman gaur svo hann var bara sáttur .

Svo áttum við hjónakornin eins árs brúðkaupsafmæli 6. september sl. og það var að sjálfsögðu farið í grasagarðinn um miðjan dag þar sem brúðarmyndirnar okkar voru teknar. Við vorum gjörsamlega í "flassbakki" þennan dag enda ekki leiðinlegt að rifja upp brúðkaupsdaginn. Það var svo skondið þegar ég útskýrði fyrir Jóhanni Ísak brúðkaupsafmælið og hvert við værum að fara þá tilkynnti hann sko á leiðinni að við hefðum sko gleymt að fara í hvíta kjólinn og fínu vestin (herrafötin). Hann ætlaði sko að upplifa þetta allt aftur, hehehe. Ákveðið var að elda góðan mat um kvöldið og skála fyrir tilefninu þegar synirnir væru sofnaðir en auðvitap breyttist planið, hehe. Allt drógst og þeir voru háttaðir aðeins seinna en vanalega og svo allt í einu fór allt rafmagn af herbergjunum og ganginum og það komu bara ljóslogar úr rafmagnstöflunni. Týpískt. Tíminn fór auðvitað í að reyna redda þessu og frændi Ingimundar gat komið til okkar seinna um kvöldið og bjargað okkur. Um tíuleytið fórum við þá að huga að mat og endaði það bara með því að panta mat frá Saffran sem var náttúrulega æðislegt og fórum við svo í gegnum allt myndasafnið og rifjuðum upp brúðkaupsdaginn.. bara gaman, mikið væri ég til í að upplifa hann aftur!!!

Næsti atburður verður svo skírnin. Skírt verður sunnudaginn 11. október á afmælisdegi mínum og mun Hjörtur Magni fríkirkjuprestur koma heim og gefa litla prinsinum nafn. Við foreldrarnir erum bara búin að vera afslöppuð í því að máta nöfn við prinsinn enda liggur ekkert á. Allavega verðum við búin að ákveða nafn fyrir settan dag . Hins vegar er Jóhann Ísak búinn að finna nafn. Leikskólakennarinn spurði Ingimund um daginn hvort við værum búin að skíra eða nefna því Jóhann Ísak tilkynnti öllum hvað litli bróðir héti. Hann er fastur á ákveðnu nafni og vitum við ekki hvaðan það kemur, enginn á leikskólanum heitir þessu nafni og enginn sem við þekkjum. Svo þetta er svolítið skondið hvaðan hann pikkar upp þetta ákveðna nafn. En þetta er bara sætt . Nú er svo bara stóra spurningin hvaða nafn verði svo endanlega fyrir valinu. Í þetta sinn prufum við heimaskírn og erum við bara mjög spennt fyrir að prófa það fyrirkomulag og verður bara lítil veisla fyrir fjölskylduna, sem sagt fámennt og rólegt. Eftir öll veisluhöldin sem búin eru að vera í september þá er það kærkomið. Þeir sem við þekkjum sem hafa skírt heima eru allir á eitt sáttir um hvað það er þægilegt og notalegt þá verður ljómandi að prófa það enda meikar frúin bara ekki stórar veislur þessa dagana.

En allt gengur annars rosalega vel hér á heimilinu. Það er ekki til afbrýðissemi hjá Jóhanni Ísak, hann gersamlega dýrkar og dáir litla bróður sinn og er svo góður við hann. Alltaf að knúsa hann og faðma og það er unum að fylgjast með svipnum á honum þegar hann talar um litla bróður sinn eða er nærri honum. Þannig að þetta gengur bara eins og í sögu. Við pössum líka að gefa honum tíma og hlutverk svo það hefur vonandi eitthvað að segja ásamt því bara hvað hann er líka þægilegt barn þessi elska. Litli bróðir ætlar að verða sami ljúflingurinn, hann er algert draumabarn þessi elska líka . Hvað getur maður beðið um meira.. ekki neitt! Þeir eru báðir svo fallegir og yndislegir, við erum bara rík 

En jæja, best að láta þetta gott heita og fara að huga að drengjunum. Ég skrifa fljótlega aftur þar sem ég sé hvað það er slæmt að láta það dragast. Þá verður svo af mörgu að taka að margt gleymist og mörg gullkornin

Jæja, litli drengurinn okkar er fæddur eins og sjá má á myndunum en móðirin hefur bara ekki gefið sér tíma til að skrifa færslu.. en nú er sko aldeilis kominn tími til og einnig er af nógu að taka. Litli prinsinn, sem ekki er enn búinn að fá nafn, fæddist 12. ágúst sl. kl. 15:17 og gekk fæðingin alveg svakalega vel. Hann var 16 merkur og 52 cm. Þar sem ég var gengin 42 vikur var ég sett af stað og mín farin að kvíða blessaðri fæðingunni þar sem hin fæðingin var mjög löng og erfið. Að morgni 12. ágúst var mætt á LSH í mónitor og fékk ég gangsetningartöfluna um kl. 9:30 og svo send heim í afslöppun meðan hún væri að virka, áttum svo að koma aftur um hálf eitt. Við hjónakornin lögðumst upp í rúm og horfðum á þættina How I met your mother og biðum eftir blessuðu hríðunum. Um ellefuleytið fóru þær svo að láta bera á sér og þegar við mættum á sjúkrahúsið í hádeginu voru þær að færast í aukana. Um tvö leytið voru verkirnir farnir að taka á mína og ég send upp á fæðingardeild og þá var ég komin með 4 í útvíkkun. Hríðarnar ágerðust mjög hratt og skömmu seinna (ca. 40 mín.) var ég komin með 9 í útvíkkun og svo aftur örfáum mínútum síðar þá 10 og barnið fæddist.. bara eins og sprengja. Ljósmóðirin náði ekki einu sinni að klippa þar sem allt gekk svo hratt fyrir sig. Sem sagt klukkan tvö mætti ég á fæðingardeildina og hann kom í heiminn klukkutíma og korteri seinna.. bara alger draumur. Auðvitað var þetta skelfilega vont en munur að þurfa ekki lenda í deyfingu eða svipuðu ferli og síðast. Mín bara hékk í glaðloftinu og var kominn með hausinn næstum inn í grímuna og fékk óráð..hehehe. Ég er allavega rosalega glöð hvað allt gekk vel og fór meira að segja strax að tala um þriðja barnið.. hehehe..nei nei kannski ekki alveg. En það var samt allt annað hljóð í mér núna heldur en eftir fæðingu Jóhanns Ísaks, eftir það erfiða ferli gat ég varla hugsað mér að eignast annað barn næstu tv árin á eftir.. svo erfið var fæðingin!!! En allt gleymt í dag og sérstaklega þegar maður á svona fallega og fullkomna drengi .

Um kvöldið fórum við með litla soninn inn á Hreiðrið sem var voða ljúft og biðum spennt eftir að fara heim daginn eftir og sýna Jóhanni Ísak litla bróður sem hann var búinn að bíða svo mjög lengi eftir. Hins vegar um nóttina tekur ljósmóðirin eftir hversu öndunin var hröð hjá litla og hann því sendur á vökudeildina í rannsókn. Hann reyndist með vökva í lungunum og grun um sýkingu, fékk hita og settur á sýklalyf í 5 daga.. öndunin var um 90 slög á mínútu en eðlilegt er um 40. Hann lá því inni í súrefniskassa tengdur slöngum og nálum og mjög erfitt var að horfa vanmáttugur og aðgerðarlaus á litla gullmolann sinn í þessum aðstæðum. Maður var náttúrulega ósofinn og þreyttur, fullur af hormónum og maður bara grét yfir þessum ástandi og sérstaklega þegar maður fór heim á kvöldin og þurfti að skilja hann eftir. Mér fannst nóg um að vera þarna í 5 daga og fann til með foreldrunum sem eiga fyrirbura eða veik börn og þurfa að dvelja þarna öllum stundum. Þetta tekur sko á, maður fékk að kynnast því þó ekki væri nema í stuttan tíma. Starfsfólkið var yndislegt og það er bara staðreynd að starfsfólk í heilbrigðisgeiranum eru algerir englar upp til hópa, það er mín reynsla og hef ég legið nokkrum sinnum á sjúkrahúsum. Þrátt fyrir álagið sem var á vökudeildinni þá fann maður aldrei fyrir því og já starfsfólkið var svo einstaklega gott við mann. En það var nú samt yndisleg tilfinning að fara heim með litla prinsinn sinn.

Gangsetningunni verður flýtt um einn dag. Hún verður gerð miðvikudagsmorguninn 12. ágúst þannig að nú er þetta bara allt að koma. Það verður því sett af stað nákvæmlega eftir 42 vikna meðgöngu!!

Nýjustu fréttir.. eru þær að ef ekkert hefur gerst þá verður gangsett  fimmtudagsmorguninn 13.ágúst. Þá verður mín búin að ganga 15 daga framyfir. Ég bjóst við gangsetningunni deginum fyrr en þá var bara allt fullt svo bíða verður einn dag enn. Hins vegar má svo alltaf vona að ég fari sjálf af stað áður líkt og ég gerði með Jóhann Ísak. Ég gekk einmitt tvær vikur framyfir með hann og hann fæddist sama dag og gangsetja átti... og eftir 27 tíma fæðingu. Ég ætla bara rétt að vona að þessi fæðing verði betri. Ég leik Pollýönnu þessa dagana og þykist fara með rosalega jákvæðu hugarfari í þetta ferli en verð nú bara að viðurkenna að fyrri fæðing ásækir mig meir og meir eftir því sem líður á þessa næstu! En fyrst ég lifði hina fæðinguna af þá geri ég það aftur núna . En ef ekki þá verður bara keisari næst ef um þriðja barnið verður einhvern tímann um að ræða ..hehehe .

Annars vaknaði ég upp í morgun með sterka verki og hélt að nú væru hlutirnar að fara að gerast en nei nei.. eftir einn og hálfan tíma af verkjum þá bara hætti allt saman. Þannig að ég held enn í vonina að hlutirnir fari af stað að sjálfu sér í nótt eða á morgun. Allavega var tekinn göngutúr áðan og svo neyðist Ingimundur að taka mig í táslunudd í kvöld og ýta á punktana til að koma hlutunum af stað.. hehe.

Þangað til næst kveð ég að sinni og vonandi þá orðin tveggja barna móðir

Smá update.. það er ennþá beðið hér á þessum bæ og litli stubbur ætlar sér víst bara að vera í bumbunni . Ég var samt pínu að vona að hann kæmi um helgina þar sem um flottar dagsetningar voru að ræða en annars reiknaði ég nú með að ganga tvær vikur fram yfir líkt og síðast og í raun er ég pollróleg og hef það mjög fínt. Það er ekki eins og hár blóðþrýstingur né bjúgur sé að fara með mig, langt í frá.. svo mín er bara í rólegheita gír, fær að sofa út og slappa af..hehehe. Þetta styttist líka alltaf jafnt óðum. Á miðvikudaginn 12.ágúst eru komnar 42 vikur svo ég geng aldrei lengur en það. Þá verður gangsett. Þar sem mamma og pabbi eru í bænum og búin að vera hér fyrir sunnan í fríinu sínu og bíða eftir barnabarninu þá vona ég nú þeirra vegna að hann komi nú ekki akkúrat þegar þau eru að fara austur. Svo er Hansi líka staddur hérna í eina viku frá Grænlandi svo gaman væri ef hann gæti nú séð litla frænda áður en hann fer aftur út í útlegðina! En frá degi eitt og jafnvel fyrr þá eru það börnin sem stjórna manni..hehehe .

Hins vegar eru komnar inn nýjar myndir í júlí albúmi og júlí II ásamt nokkrum bumbumyndum. Næst bætast við myndir af pínulitlum herramanni .

Bestu kveðjur þangað til.

Fjölskyldan í Kópavoginum.

Jæja.. nú er frúin komin viku framyfir og því er allt í rólegheitum hér á bæ. Ég geri ráð fyrir að krílið komi um helgina, geri eins og stóri bróðir og velji sér flotta dagsetningu. Þ.e. 07.08.09. eða 08.08.09. eða bara 09.08.09. En allavega kemur krílið ekki seinna en eftir viku. Ég fór í mæðraskoðun í gær, 4. ágúst, og þá var ýtt við belgnum en svo virðist sem það hefur ekki dugað til og ég fer aftur á föstudaginn, 7. ágúst, og þá verður aftur ýtt við... þess vegna held ég að ég mun fara af stað um helgina. Litli prinsinn verður eins og stóri bróðir, ekkert að hafa of mikið fyrir þessu, ganga framyfir, láta ýta við sér tvisvar og sækja sig..hehehe.. en við skulum samt vona að þessi komi út að sjálfsdáðum. . Það komu nú samt verkir á sunnudagsmorguninn um verslunarmannahelgina sem vöruðu í nokkra tíma en féllu svo niður. Ég hélt þá að eitthvað væri að fara að gerast en það hefur bara verið smá plat. En á þessum tíma má náttúrulega búast við hverju sem er!

Rólegheit er á okkur hjónakornunum og mjög tómlegt í kofanum þar sem Jóhann Ísak er í bústað með ömmu sinni og afa og búinn að vera þar í 10 daga. Við komum þó í heimsókn um verslunarmannahelgina, söknuðurinn var of mikill hjá foreldrunum. En hann er þar í sælunni og spyr vart um foreldra sína enda ljúft að vera með ömmu og afa sem eru endalaust úti með hann að leika og hafa það gaman. Hann hefur aldrei verið svona lengi frá okkur og það reynir nú á móðurhjartað, það verður nú að viðurkennast en það er samt svo gott að vita af honum í góðum höndum í sveitasælunni. Hér eru ennþá framkvæmdir á blokkinni sem eru að gera mann brjálaðan, borlæti og steypuryk og því ekki hægt að opna glugga á daginn né tala í síma innandyra, svo mikil eru lætin. En það versta er að klárast núna og þess vegna má þakka fyrir að litla krílið lætur bíða eftir sér.. nennir ekki út í þennan hávaða .

Ég skelli nú örugglega inn nýjum myndum í kvöld og set svo inn nýjar fréttir um leið og þær berast. Bestu kveðjur í bili og þakkir fyrir kveðjurnar

Loksins eru myndir úr brúðkaupsveislunni komnar inn, betra er seint en aldrei!! Teknar voru margar myndir af nokkrum vélum svo vinna hefur verið að koma þessu saman og ekki gafst tími í vetur vegna anna í skólanum. En allavega eru veislumyndirnar í 4 albúmum . Það var rosa gaman að vinna þær svona löngu seinna og virkilega rifjaðist upp hvað það var rosalega gaman í veislunni og já og sjá hvað þessi dagur var bæði yndislegur og skemmtilegur. Mikið vildi ég óska að ég gæti upplifað hann aftur en því miður þá er það nú ekki hægt, svo gaman er að eiga nóg af myndum

Bestu kveðjur og góða skemmtun frá hjónakornunum..

Sælt veri fólkið. Allt gott að frétta héðan og það styttist í sumarfrí hjá feðgunum, svaka gaman . Það verður þó lítið farið nema bara eitthvað stutt og laggott en aðalmálið er að vera í fríi saman og vera úti að dandalast. Ætli maður fari ekki bara í stuttar ferðir og sýni Jóhanni Ísak Gullfoss og Geysir og kenni honum að veiða litla skinninu!! Heilsan á múttunni er bara fín, blóðleysi hefur reyndar verið að hrjá mig síðustu mánuðina en það er allt að koma. Það er svo sem lítið til að kvarta um en maður er bara ekki að nenna svona sleni sem þessu fylgir. Mín ætlaði að vera búin að afkasta svo miklu eftir próifin og áður en feðgarnir færu í frí, en nei nei, mín bara liggur eins og skata og hefur varla haft orku til að halda sér uppi. Ekki það sem maður er að nenna. En þetta er allt að lagast og ég verð svaka spræk síðasta mánuðinn. Já pælið í þessu mánuður eftir .

Eins og sést á júní myndunum þá fórum við í skrúðgöngu á 17. júní, rosa gaman í góðu veðri. Svo var endað á Rútstúni hjá sundlaug Kópavogs og þar voru skemmtiatriði, hoppukastalar og ýmislegt skemmtilegt fyrir börnin. Þetta leit allt vel út. Birkir besti vinur Jóhanns Ísaks var með okkur ásamt mömmu hans og þeir stóðu hjá okkur þar sem búið var að brýna fyrir þeim að fara alls ekki frá okkur. Við stóðum ofarlega í brekkunni og höfðum gott útsýni yfir allt. Mannmergðin var mjög mikil. Allt í einu á einhverjum örfáum sekúndum tökum við eftir að Jóhann Ísak er horfinn. Við bjuggumst nú ekki við að litla músin okkar færi langt svo við byrjum að skima í kringum okkur og sjáum hann hvergi. Þá byrjaði panikið jesús góður!! Við Ingimundur skiptum liði og hófum leitina. Ég hélt ég myndi fá hjartaáfall á staðnum og hljóp um allt túnið, leitaði hjá öllum leiktækjum og básum og sá hann hvergi. Þetta er sú versta upplifun sem við höfum lent í, manni leið eins og að leita að nál í heystakki. Eftir ca 20 mínútur finnur Ingimundur hann hoppandi glaðan með stórt bros í einum hoppukastalanum. Hann hafði þá auðvitað séð hoppukastalana úr brekkunni og ákveðið að taka á rás þangað. Og ótrúlegt en satt þá komst hann alla leið og hefur troðið sér með einhverju fólki úr biðröðinni, klætt sig úr skónum og bara farið að hoppa, voða glaður! Hann var því ekki sáttur þegar hann var þrifinn burt og haldið var heim á leið. Við foreldrarnir vorum gjörsamlega í losti og varla í standi til að takast á við þetta og vorum svo fegin að sjá hann að varla var hægt að skamma hann. En einhver var lexían að vera svo við fórum heim og allt gamanið búið. Þannig fór með 17. júní þann!! Skelfileg upplifun og erfitt er meira að segja ennþá að rifja þetta upp. Þetta situr svo í manni að hann fær ekki að víkja frá manni nú hvert sem við förum.. nú verður beislið tekið fram aftur!!! Já þetta var mikil lexía og ekki síst fyrir okkur foreldrana. Það getur margt gerst á örfáum sekúndum!!

En talandi um eitthvað skemmtilegt þá styttist í litla krílið og stóri bróðir orðinn rosa spenntur. Vð erum að hreinsa út úr tölvuherberginu, þó aðallega skrifborð, skóladót og bókahillur. Þar verður sko til að byrja með aðstaða fyrir kommóðu og skiptiborð og þess háttar fyrir litla barnið, ásamt gestasófa. Svo fær Jóhann Ísak það herbergi í vetur þegar litla krílið fer í sitt herbergi þ.e. hans herbergi. Ég var að útskýra fyrir honum í fyrradag að rimlarúmið færi inn í herbergi hjá mömmu og pabba og litla barnið mun sofa þar. Viðbrögðin voru fremur neikvæð og hann sagði að rúmið hans ætti að fara inn til okkur og litla barnið gæti sofið inn í hans herbergi. Þannig að ég fletti upp gömlum myndum síðan hann var lítill og sýndi honum hvernig þetta hefði verið þegar hann var lítill. Eitthvað mildaðist hann nú litla skinnið og nú meltur hann þetta. En hann var nú þreyttur þarna eftir fullan dag á leikskóla og því eflaust meyrari en venjulega.

Svo var ég að útskýra fyrir honum að hann yrði stóri bróðir og Hanna María yrði stóra frænka. Jóhann Ísak var nú ekki lengi að redda því, hann ætlar bara að fara í búðina og kaupa lítið barn handa Hönnu Maríu sinni, þá ætti hún líka lítið systkini og málið leyst. Bara yndislegt .

Við vorum einnig að stytta leikskóladvölina hans í ágúst og september og verður hann bara rúmlega hálfan daginn. Þó hann verði meira og minna í fríi þá er samt gott fyrir hann að hafa rútínu og hitta krakkana á leikskólanum þó hann sé ekki fulla vist. Fínt að fara upp úr 9 á morgnana, vera úti að leika, borða hádegismatinn þar og vera í hvíldinni. Svo verður hann sóttur og á daginn með okkur og litla systkininu. Það er samt svo skrítið að maður er varla sjálfur að fatta að það sé að koma annað barn. Kúlan er svo eðlilegt ástand að barn er hálf fjarlæg hugsun. Það er skrítið að útskýra þetta. Í dag er svo eðlilegt að vera bara þrjú plús kúla og svo eftir smá tíma verður ekkert eðlilegra en að vera fjögur. Já lífið er skemmtilegt .

En jæja þá er best að kveðja að sinni

Nýjar myndir í APRÍL II, MAI og MAI II.

Núna var Jóhann Ísak að byrja á nýrri deild (reyndar í gær en hann var í fríi þar sem hann var upptekinn í mæðraskoðun) og nýja deildin heitir Hjalli. Hann var svo spenntur að fara í leikskólann, foreldrunum til mikillar ánægju, og ætlaði sko að fara að leika sér með allt nýja dótið! Deildin er öll hin fínasta og aðstaðan mjög góð og það var augséð að tími var kominn á breytingar hjá litlum manni. Deildin sem hann var á heitir Lundur og var sú deild og aðstaða útbúin í fyrra úr stóra salnum sem var samkomustaðurinn og leiksalur. Alltaf reynt að nýta plássið þegar fjölgun er á börnum og heppnaðist það bara mjög vel. Það var mjög kósý hjá þeim í vetur en svo stækka bara börnin og þurfa meira og meiri tilbreytingu. Ég held að það sé það sem Jóhann Ísak hefur þurft á að halda. Hann var voða lítið orðinn spenntur fyrir að fara í leikskólann og hálfpartinn vældi á kvöldin og morgnana þegar minnst var á leikskólann.. en samt var hann glaður þegar hann var kominn þó oftast hafi þurft að tala um fyrir honum eða plata hann til þess að foreldrarnir gætu yfirgefið staðinn. Hins vegar var mikil breyting á í morgun þegar hann vissi að hann færi á Hjalla þá var mikil gleði og ég vona bara að það haldist, sem ég geri nú ráð fyrir. Allavega rauk hann inn glaður í bragði og mamman náði ekki einu sinni að kveðja strákinn sinn .

Eins og minnst var á þá fórum við fjölskyldan í mæðraskoðun í gær og "stóri bróðir" með og hlustuðum við á hjartsláttinn hjá litla barninu. Hann var voða spenntur fyrir þessu og við búin að útskýra allt vandlega en svo sá maður nú ekki beint á svipnum hjá honum hvort hann gerði sér svo almennilega grein fyrir þessu þegar hjartslátturinn heyrðist í tækinu. Honum fannst held ég meira spennandi að láta hlusta á sinn eigin hjartslátt . Svo er hann bara þannig að hann þarf að melta alla hluti í smá tíma áður en hann fer að tjá sig mikið um þá og það kæmi okkur ekki á óvart að dag einn færi hann að tala mikið um hjartsláttinn þó hann minnist ekkert á það í dag og þó við minnumst á það við hann. Svona var þetta líka með fréttirnar um væntanlegt systkini. Það þurfti að segja honum þetta í smá skömmtum og leyfa honum aðeins að melta þetta, svo bætti maður alltaf við . Enda hefur hann fengið sinn tíma til að átta sig á þessu og er orðinn ansi spenntur og skilur ekki þessa eilífu bið. Núna vill hann bara fara að láta gera gat á mallann á mömmu sinni og ná í barnið..einn orðinn spenntur. Hann á eftir að verða rosa góður stóri bróðir, hann er svo þægilegur, ljúfur og blíður strákur. Í rauninni er hann bara algert draumabarn og við lítið þurft að hafa fyrir honum. Hann hefur aldrei fengið í eyrun, aldrei verið andvökunótt yfir honum og lítið mál að tala um fyrir honum. Já það má sko alveg segja að við foreldrarnir erum mjög góðu vön. Svo er bara að vona að næsta barn verði svona óskaplega þægilegt .

Það er víst kominn tími á nýja færslu enda kominn maí og nánast sumar, vonandi að minnsta kosti. En það er allt gott að frétta af okkur. Mamman búin með skólann og þarf kannski ekki að minnast meir á lærdóm, a.m.k. ekki í bili eða þangað til næst. Ég held ég láti nú BA próf og Diplómu duga enda komin með upp í kok af lærdómi. Er orðinn svo þreytt af lærdómi og að hafa hann alltaf hangandi yfir mér. Samt er mín að spá i talmeinafræði í Danmörku eitthvert árið. En það er ekki komið að því og núna ætlum við bara að njóta sumarsins saman .

Það styttist óðum í litla krílið sem er væntanlegt 29. júlí og allir fjölskyldumeðlimir orðnir mjög spenntir og sérstaklega hann Jóhann Ísak stóri bróðir. Hann spyr daglega og stundum oft á dag hvort litla barnið sé komið! Á morgnana er það gjarnan það fyrsta sem hann segir: er litla barnið komið út úr mallanum þínum mamma? og svo oft aftur þegar ég sæki hann í leikskólann, þá spyr hann þess sama. Æi litla krílið er ekki að skilja alla þessa bið og bíður spenntur eftir að fá að leika við það, passa það ofl...voða sætt. Við erum auðvitað mjög ánægð með hversu spenntur hann er og reynum að viðhalda því en jafnframt gera honum grein fyrir að hann fái ekki leikfélaga strax svo hann verði nú ekki fyrir vonbrigðum, heldur lítið barn sem kann ekkert nema að liggja, sofa, drekka og gráta. Núna er þetta allt mjög spennandi fyrir honum en það var nú ekki þannig í byrjun. Á fjórða mánuði þegar ég ræddi þetta við hann þá var hann ekki mjög spenntur yfir að litla barnið ætlaði alltaf að eiga heima hjá okkur og hvað þá að það ætlaði að sofa í mömmu og pabba herbergi, það væri sko staðurinn hans!!!! Hann ætlaði sjálfur að sofa þar og litla barnið mætti bara vera í hans herbergi eða hinu herberginu.. sem lítill maður kallar Hansa herbergi (því Hans frændi er alltaf í því þegar hann er hann er á landinu og var einu sinni hjá okkur í heilan mánuð við mikla gleði litla frænda) .

En svo hefur litli mann fengið að melta þetta allt saman í rólegheitum og er bara orðinn svona spenntur líka, og þá er bara að krossleggja fingur og vona að það haldist og þegar á reynir. En jú við höfum engar áhyggjur þó þetta sé náttúrulega alltaf viðbrigði fyrir börnin sem hafa fengið manns alla athygli!

Núna er bara spennandi að sumarið sé að koma og ætlum að njóta þess í botn og svo tökum við sumarfrí öll saman í júlí og þá fær litli stubbur alla athygli foreldra sinna og tekur þátt í undirbúningi litla systkinisins sem verður eflaust verslunarhelgabarn .

Ég skal svo vera duglegri við vefdagbókina þar sem ég hef nákvæmlega enga afsökun núna við skrifletinni og setja inn fréttir. Þegar maður gerir þetta svona sjaldan þá er af svo mörgu að taka að maður veit varla hvað maður á að skrifa og verður bara svona yfirlit og allir gullmolarnir gleymast.

Þangað til næst kveðjum við í bili og hafið það gott kæru ættingjar og vinir, þ.e. ef einhver er að lesa hehehe

Ónei ónei.. ég var búin að skrifa svo langa ritgerð í síðustu færslu en eitthvað hefur hluti hennar dottið út þegar ég var einmitt að skrifa kveðju orðin.. típískt ég sem skýrir hversu léleg ég er að skrifa dagbókarfærslur.. arggg..ég hef lent í þessu áður!! Þannig að ég skrifa meira fljótlega og reyni að rifja upp allt sem ég skrifaði. Ég held ég hafi aldrei skrifað eins langa færslu og áðan, guð hvað þetta er fúlt!

Gleðilegt árið kæru vinir og vandamenn nær og fjær. Já nýárskveðjan kemur í febrúar sem er náttúrulega svolítið seint, nánast engar myndir síðan í október en ég er nýbúin að setja inn desember myndirnar. Mamman er ekki að standa sig í stykkinu og hún veit sko alveg af því og er ekki glöð að barnalandið hans Jóhanns Ísaks sitji á hakanum. En allt á sér nú skýringar.. já frúin er ófrískog búin að vera MJÖG þreytt, mjög óglatt og því flest setið á hakanum. Er mér fyrirgefið.. hehehehe. Loksins er Jóhann Ísak að verða stóri bróðir, litli strákurinn okkar sem er að verða svo stór! Ég er komin rúma fjóra mánuði á leið og heilsan öll að skríða saman og eftirvæntingin farin að taka stjórnina, voða gaman. Jóhann Ísak er líka spenntur þó hann sé ósköp rólegur yfir þessu, hann gerir sér grein fyrir að lítið barn sé á leiðinni en það er samt held ég ekki raunverulegt fyrir honum þar sem engar breytingar hafa átt sér stað hingað til nema aukin þreyta móðurinnar og þörf hennar til að sofa . En þetta skýrist betur með stækkandi bumbu. Núna kippir hann sér ekkert upp við þessari vömb sem er framan á mömmu sem þó fer harðnandi.. ætli hann sé ekki bara vanur henni.. hehehe.. já blessaður maginn .

Annars vorum við hjónakornin að koma úr foreldraviðtali á leikskólanum áðan og fórum náttúrulega rosa montin út þar sem við eigum svo flottan strák í einu og öllu. Hann er svo þægilegur þessi elska og svo ljúfur og meðfærilegur þó hann eigi nú til sín þjóskuköst. En sem betur fer er hann eðlilegur og á sína ókosti og vankanta.. thank god! En eins og ég nefndi þá er hann bara mjög flottur og er góður með öllum krökkunum í allri samvinnu og leik sem mér finnst skipta miklu máli. Hins vegar elskar hann fu