Já Takk. 8 mánuðir síðan ég skráði eitthvað hér inn og ekki seinna vænna að fara að skrá það helsta sem á daga okkar hefur drifið.

Ólafía Sigrún dafnar vel, er góð, dugleg og skemmtileg skotta. Frábær viðbót við fjölskylduna. Hún er mjög dugleg að borða og sofa og gera það sem af henni er ætlast svona á fyrstu mánuðunum. Hún er núna 7 mán og 3 vikna, er vel stór og stinn og sterk. Hún er dugleg að borða og fagnar vel þegar hún sér matarskálina sína. Hárið síkkar bara og eitt af morgunverkunum fyrir hana er að finna spennu og skella í toppinn. Annars er allt ofaní augum. Tvær tennur komnar og vel nýttar við að tyggja cheerios, brauðbita og annað sem að munni nær. Maður á sér fótum fjör að launa þegar hún er komin í göngugrindina, en á henni þeysist hún um allt og hittir reglulega varnarlausar tær, dót bræðranna og fætur. Þeir geta stundum orðið þreyttir á þessum látum í henni, en láta sig enn um sinn hafa þetta. Nema þegar þeir eru að leika sér með kubbabílinn sem hún fékk í skírnargjöf frá Oddnýju. Þá er þeim nóg boðið og halda henni í burtu með fótunum til að geta kubbað.

Ágúst Arnar varð tveggja ára í júlí og er orðinn mjög stór náttúrulega. Orðinn stóri bróðir og allt. Ég beið lengi eftir því að hann myndi fara að lemja systir sína eða reyna að meiða hana á einn eða annan hátt. En hann er mjög verndandi yfir henni og passar vel upp á þessa flottu systur sína. Kristian var um daginn í ótrúlega vondu skapi, þreyttur og fúll. Systir hans sækir mjög í hann og var að nuddast utan í honum og brosa og hlægja og beið eftir að hann myndi taka þátt í gamninu. Hann bara öskraði á hana að fara bara og láta sig í friði... Þetta misbauð herra öskurapa og hann lét Kristian heyra það. "Má ekki öskra á systir. Skamm bróðir" Og hana nú.

Hann er búinn að reyna einstaklega á þolrifin þessi elska. Þrjóskur með eindæmum og skapstór. Mikil orka sem gaman verður að fylgjast með honum beisla og nýta.... Öskrar stundum eins og kráka, þannig að mér finnast hljóðhimnurnar finna ansi mikið til. Hef stundum sett eldhúsrúllur í eyrun til að þær hreinlega springi ekki. Svo mikil geta lætin orðið. Vona að nágrannarnir í Þrastarásnum sýni þolinmæði og hringi ekki á lögregluna vegna allra látanna... :)
Svo þess á milli er þetta mesta kúrukríli í heimi. Kyssir alla eða sendir fingurkoss með stæl. Knúsar og dundar sér rosalega mikið. Hann er stór og sterkur og hvers manns hugljúfi (þegar hann er ekki að öskra)

Kristian Óliver er nýorðinn 4 ára og við þau tímamót ákvað hann að fleygja blessuðu snuddunni í ruslið. Hann var búinn að tala um það í 2-3 mánuði að hann myndi hætta 4 ára og hann stóð við það. Hann ætlaði líka að hætta með næturbleyju en það hefur gengið hægar. Hann vill alls ekki fá bleyju áður en hann fer að sofa og foreldrarnir stunum allt of þreytt til að láta hann pissa um miðnættið. Hann sefur svo svakalega fast að það er enginn leikur að vekja hann til að láta hann pissa. Í gærkvöldi hélt ég á honum á klósettið og var að reyna að tala við hann um að nú værum við að fara að pissa í klósettið svo hann pissaði ekki í rúmið. Byrjar þá ekki eitthvað heitt að leka niður magann á mér. Gaurinn hefur bara dreymt það að hann hefði farið á klósettið og lét bara vaða á miðri leið á klósettið. Morguninn eftir mundi hann ekkert eftir þessu. Mér finnst þetta fyndnara núna en í gær.

Nýi erfinginn mættur á svæðið. Stúlkukrútt fædd 14. 2. 2010 Hún var 3785 gr og 51 cm. Mjög mikið hár og sítt. Ætlar ekki að verða neinn eftirbáti bræðra sinna í þeim efnum.

Fyrstu dagarnir hafa gengið svona þolanlega. Hún er reyndar mjög vær og góð og dugleg að drekka og dafna. Eins og venjulega hefur stálminn ( með áherslu á stál ) verið að angra mig, en gott að vita að það líður hjá. Verst að Ágúst Arnar vill láta halda svolítið á sér þessa dagana. Er með mömmusýki á háu stigi.

Kristian Óliver tekur þessum breytingum með sínu einstaka jafnaðargeði, ekkert að kippa sér upp við þetta. Bara glaður að litla barnið er komið og enginn lengur að sparka alltaf í maganum á mömmu hans. Fannst reyndar alveg stórfurðulegt þegar hann var að fylgjast með bleyjuskiptingum á öðrum degi. “Mamma! Það er ekki með typp, litla barnið er ekki með typp, nei sagði ég. Þetta er stelpuskott og þær eru ekki með typp. Nei sagði hann þetta er ekki stelpa, þetta er litla barnið og það fær bráðum typp” OG HANA NÚ.

Hann er mjög passasamur á hana og spurði mig daginn sem hún varð 5 daga, hvar verður litla barnið í dag? Hver á að passa hana? Síðan er hann alltaf að gefa henni dót og strjúka henni og knúsa.

Er ánægður á leikskólanum og glaður að bróðir sé líka byrjaður.

Ágúst Arnar. Ég passa nú bara að hún verði sem minnst á vegi hans þessa fyrstu daga. Hann er svo mömmusjúkur að hann yrði örugglega ekkert sérstaklega ánægður með þessa veru sem sígur sig fasta við mömmu hans reglulega. En þegar brjóstagjöfin er farin að ganga vel og hann farinn að venjast leikskólanum og þessu nýja rútíneraða lífi fær hann að kynnast henni.

Annars gengur þetta bara ágætlega þessa fyrstu daga, allir heilbrigðir og fallegir :) Hefði samt alveg verið til í 7 daga á fæðingardeildinni. Allavega 5 :)

Dapur árangur í skrifum síðastliðna mánuði.

En þetta er helst í fréttum !! Nýr erfingi á leiðinni í febrúar. Er komin 28 vikur núna, þannig að þetta smá silast áfram. Miklar hreyfingar og spörk einkenna þessa dagana. Kristian hefur meira að segja fundið spark þegar hann er að hlusta á hvað litla barnið er að gera.

Kristian Óliver fékk gleraugu í lok nóvember. Hann hlakkaði mikið til fyrst. Spennandi að fara til augnlæknis, fá verðlaun og þess háttar gleði. Stóra stundin entist þó stutt. Því kappinn var með gleraugun á leiðinni út í bíl og svo tók hann þau af og tilkynnti að hann væri hættur að nota gleraugu. EINMITT... Það er ekkert annað.
Þetta er nú smám saman að koma og eftir að hafa farið og látið stilla umgjörðina aftur. Þá er hann sáttari og mikið duglegri að nota þau. Þau geta nú samt runnið niður á nef eins og á öðrum og þá fara fjórir puttar vinstra megin og fjórir puttar hægra megin beint í glerin og þeim ýtt upp aftur. Svo skilur hann ekkert í því af hverju þau verða fljótt skítug :) En þetta kemur allt saman með kalda vatninu.

Ágúst Arnar er ótrúlega duglegur og fljótur að öllu. Hann ætlar sér mikið að ná Kristian og það strax. Hann er stríðinn með eindæmum (hefur það frá pabba sínum) og nýtur þess að taka eitthvað af Kristian og hlaupa í burtu. Yfirleitt nær stóri honum fljótt og þá fær litli skammir og einstaka högg. Hann grenjar þá heil ósköp af gervi tárum, til að fá samúð og byrjar svo aftur. :)
Þeir eru nú samt yfirleitt góðir saman og geta leikið í návist hvors annars án þess að mikil átök eigi sér stað. Eftir að Ágúst Arnar gat farið að hlaupa er það vinsæll leikur að hlaupa kringum stofuborðið í eltingaleik. Með tilheyrandi skríkjum og látum.
Fyrsti maðurinn á staðinn að verja "bróðir" er samt alltaf Kristian Óliver ef einhver vogar sér að snerta hann annar en hann. Þetta er bróðir minn, láttu hann í friði. Ég á hann......

Litli kallinn er á fullu að taka tennur og þessa dagana eru að koma 4 jaxlar. Allir á sama tíma, annað gat fyrir aftan augntennur. Þannig að mikið slef einkennir tilveru hans þessa dagana.

Exemið er að hrjá báða strákana mína um þessar mundir, sýnu verra þó á Ágústi Arnari. Kuldinn, kvefið hefur áhrif og mikið er reynt að bera á blessað barnið af kremum, smyrslum, olíum og öllu sem manni dettur í hug. En hann er aldrei góður greyið.

Allir kallarnir mínir fóru í svínaflensusprautu um daginn og stóðu sig eins og hetjur. Enginn varð lasinn, en KÓL og pabbi urðu aumir á stungustað. En litla hetjan kvartaði ekki neitt. Ég fékk sprautu fyrir nokkrum vikum og gat ekki sofið á vinstri hliðinni í tvær nætur. En hvað leggur maður ekki á sig.

Jæja þetta er fínt í bili.

Jæja

Maður sér að ekki veitir að fara að skrá helsu afrek og sigra drengjanna minna. Enda mikið búið að ganga á. Það tekur náttúrulega gríðarlega á að eignast svona lítinn bróður og þurfa svo alltaf að vera góður við hann líka, leyfa honum stundum að leika í dótinu sínu og klifra ofan á manni, klípa og slefa mann allan út. En þessum duglega stóra bróður finnst þetta ekki erfitt hlutverk. Nema ef litli kallinn veður um og tekur það dót sem Kristian er búinn að hafa mikið fyrir að raða upp eða koma fyrir nákvæmlega eins og það á að vera. Þá er þreytandi að eiga einn svona tætubróðir.

Ágúst Arnar er kominn með 5 tennur. Farinn að labba með öllu og skríður hratt um alla íbúð. Er nýfarinn að fara upp á hnén. Hálf mjakaði sér um öll gólf hér áður. Er byrjaður hjá dagmömmu og líkar vistin mjög vel. Hann byrjaði fyrsta apríl og er búinn að vera svolítið veikur síðan þá. Þeir skiptast nú blessaðir á núna að vera með hita og kvef. Vinnandi mömmu til lítillar ánægju.

Kristian Óliver er núna að byrja á nýrri deild á leikskólanum. Með eldri krökkum, og ég vona að sú breyting gangi vel og smurt fyrir sig.

Við höfum farið allar helgar upp i Kjós frá því í lok apríl og það er mikil tilhlökkun þegar kemur að föstudegi og Kristian Óliver er tilkynnt að við séum á leið í Bjarkarkot. Jááááá það er gamannnnn segir hann. Við horfðum á eurovision á Kaffi Kjós um síðustu helgi og Kristian hitti krakka sem hann fékk að hanga í og leika úti með. Það var glaður og sáttur drengur sem fór að sofa það kvöld, því þau brölluðu mikið. Klöppuðu hundunum, hentu steinum og rápuðu inn og út.

Meira síðar

Nýjustu fréttir koma hér með.

Kristian Óliver er að stíga sín fyrstu klósettspor. Tók af honum bleyjuna 31. janúar og það mætti halda að hann hafi ekki gert neitt annað en að pissa og kúka í klósett. LOKSINS borgaði öll þessi taubleyjuvinna sig :) Þetta er bara akkúrat 50% minnkun á bleyjuskiptingum og svoleiðis fínerí.

Ágúst Arnar er farinn að borða. Sleppir samt ekki brjóstinu fyrir fimm aura. Til hvers að sleppa því ef maður getur fengið bæði :/ Hann er nú reyndar ekki sá duglegasti að borða, en þetta er nú allt að koma. Kappinn er nú að verða 7 mánaða og er sífellt glaður og kátur. Lætur ekki skemma fyrir sér gleðina, þrátt fyrir þrýsting í eyrunum og sífellt horrennsli.

Segi þetta gott í bili