Pabbi og mamma fóru í foreldraviðtal í leikskólanum og það var mjög forvitnilegt.  Ég er voða dugleg, sérstaklega að syngja.  Það eru allir í leikskólanum gáttaðir yfir því hvað ég er dugleg að syngja og kann marga söngtexta.  Ég get setið tímunum saman og sungið hvert lagið á fætur öðru.  Það er líka gaman að klappa og dansa með.  Litla söngmúsin:)

Fyrir nokrum vikum kom eitthvert tímabil sem einhver púki hljóp í mig úti á lóð.  Þá hrekkti ég alla krakkana, tók af einhverjum húfuna, ýtti einhverjum og lamdi þann næsta svo ég skildi eftir mig slóð af grenjandi krökkum.  Allt í einu hætti ég þessu þó en núna bera sko allir krakkarnir virðingu fyrir mér og enginn stríðir mér.  Núna er ég byrjuð í smá hlutverkaleikum með jafnöldrunum svo allt gengur vel.

Ég er líka mjög dugleg að borða sjálf og það má ekkert hjálpa til (ekkert sem pabbi og mamma vissu ekki fyrir) en ég er líka mjög dugleg að siða hina krakkana með setningum á við þessa:  Sittu á stólnum eða Ekki leika með matinn, bara borða hann.  Þegar litla daman er hins vegar spurð hvort hún ætli ekki að borða sinn mat er svarið bara "Nei."

Það eru bara allir voða ánægðir með mig:)

Þá er maður bara orðinn 2 ára og býsna stór.  Heiðrún Lóa er farin að tala á fullu þó stundum skilji pabbi og mamma ekki orð en það er auka atriði.  Annars er litla daman býsna skýr í kollinum.  Hún er farin að missa eitthvað sniðugt og skemmtilegt útúr sér.  Um daginn sagði hún við bróður sinn (á meðan hún skoðaði andlitið á honum) "Þetta er nú skrýtinn nebbi." 

það gengur ágætlega með gleraugun.  Að vísu voru glerin orðin aðeins rispuð eftir mánuð og gúmmiið dottið af spöngunum og þau voru orðin rammskökk en núna er búið að setja gúmmi sem nær vel aftur fyrir eyrun svo gleraugun sitja kyrr á nefinu.  Við þurfum bara að fara oft og láta stilla þau.  Skottan vill vera með þau því hún sér auðvitað mun betur með þeim. 

Hún er enn sísyngjandi og dansandi.  Hún er alltaf að syngja ný og ný lög og læra fleiri og fleiri orð í textunum.  Dugleg stelpa.

Nýjasta nýtt er að litla daman þarf gleraugu.  Við og leikskólinn vorum farin að taka eftir því undanfarnar vikur að hún var stundum svolítið tileygð og gjörn á að loka öðru auganu.  Við hringdum í Elínborgu augnlækni og fengum tíma samdægurs.  Vanalega er 3-4  mánaða bið hjá henni en það losnaði akkúrat tími þennan sama dag.  Heppin vorum við:)  Það kemur allavega í ljós að músin er þónokkuð fjarsýn með +3 og 3,5. Þarsem hún sér svona illa en betur með öðru auganu var hún farin að beita því betra meira og hvíla hitt.  Hún var því að byrja að þróa með sér latt auga sem með tímanum myndi leiða til þess að verra augað yrði ónothæft.  Þetta lagast þó vonandi með gleraugunum... ef hún fæst til að ganga með þau.  Maður er nefnilega býsna ákveðinn á þessum aldri. það verður voða krúttlegt að sjá hana með gleraugu en það er allt í vinnslu að verða okkur úti um slíkan grip.  Við munum væntanlega setja inn myndir þegar þar að kemur.

Það gengur allt vel hjá Heiðrúnu Lóu.  Aðlögun í leikskólanum gekk vel í október og henni finnst  gaman að dansa, syngja og bralla eitthvað með krökkunum.  Það er líka toppurinn á tilverunni að fá að vera úti á leiksvæðinu að róla eða moka.  Maður er svoddan útipúki:)  Hún stækkar og stækkar og farin að tala heilmikið.  Annað hvert orð undanfarnar vikur hefur auðvitað verli "lóla, lóla..."  Það er eitthvað jóla út um allt.  Hún hefur semsagt haft það mjög gott um jólin.

Jæja, við fengum loksins póst um að Heiðrún Lóa sé komin með leikskólapláss:)  Við búumst við því að hún komist inn um 18 mánaða aldurinn þó við séum ekki komin með staðfesta dagsetningu.  Heiðrún Lóa fer á Hamraborg eins og Árni Jökull stóri bróðir.

Annars hefur skottu mikið farið fram í hreyfiþroska og er búin að læra  fleiri orð.  Hún er alveg sjúk í Stubbana (Teletubbies) og elskar að horfa á þá í sjónvarpinu.  Hún syngur líka í tíma og ótíma "Diddí,Lala, Bú"  (Dipsy,Lala,Pó.)  Hún dansar mikið og dillar sér við takt og tónlist.  Bækur eru mjög spennandi og klukkur.

Þá er stelpurófan farin að ganga.  Henni hefur farið mikið fram síðustu 4 vikurnar og svo allt í einu kom þetta þann 9.júlí síðastliðinn.  Þá uppgötvaði mín hvað þetta er gaman.  Nú trítlar hún um allt á 2 fótum með hendurnar út í loft (eins og menn gera í svefni í teiknimyndunum.)   Það er voða gaman að fylgjast með henni.  Ef mikið liggur á er maður þó fljótari að fara á 4 fótum en þeim tilfellum fer fækkandi.

Nefkirtlatökunni var frestað því að sjálfsögðu fékk mín hita og hósta 3 dögum áður en nú er áætlað að gera þetta í ágúst og gengur það vonandi betur.  Annars er mun minna hor en verið hefur í vetur. 

Heiðrún Lóa er búin að fara í nokkrar útilegur og finnst það ekki leiðinlegt.  Hún elskar að vera úti.  Það er reyndar ekkert gaman þegar á að fara að sofa en það er ekki vandamál heima í rúmi.  Litla músin er glaðlynd og skemmtileg stelpa orðin, allt önnur en hún var á fyrstu mánuðum ævinnar.  Hún er reyndar ennþá svolítil mannafæla og langömmurnar greyin fá að finna fyrir því.

Nú fer vonandi að sjá fyrir endann á þessu endalausa hori síðan í janúar.  Heiðrún Lóa fer í nefkirtlatöku um miðjan mánuðinn.  Mikið hlökkum við til þegar það verður búið:)  

Loksins tók Heiðrún Lóa fyrstu skrefin sín.  Pabbi og mamma eru búin að vera að æfa litla skottið undanfarna daga.  það er voða gaman að ganga á milli þeirra og mikið skríkt og tíst á meðan:)  Þetta gerðist semsagt í dag.  Hún stóð upp við vegginn og gekk bara í átt að pabba sínum viðstöddum til ómældrar ánægju:)

Nú eru orðin að tínast til hjá dömunni.  Fyrsta orðið var "gakk" (datt) (tæplega níu mánaða) svo bættust við "bah" (súpa/drekka) "gaga" (taka mig) "baba" (brabra), "mamma" og "uff" (voffi) (tíu mánaða). 

Annars er krílið búið að vera lasið meira og minna síðan í janúar, kvef og hósti, hiti og ælupest.  Þetta hlýtur að fara að lagats með vorinu og hlýnandi veðri. 

Maður er sko heldur betur ákveðinn.  Það vita kannski flestir sem þekkja mig að ég er óttaleg mannafæla og hef bara orgað á afa mína og ömmur ef þau hafa hætt sér of nálægt mér síðan ég var 5 mánaða.  Í gær þurfti mamma mín að fara með mig til læknis og það var ekki skemmtilegt.  Ég orgaði svoleiðis og spriklaði og snéri mér undan.  Læknirinn átti í mesta basli með að fá að kíkja í eyrun mín og hlusta mig, meira var það nú ekki.  Mamma hélt á mér allan tímann en ég kærði mig sko ekkert um það að einhver ókunnugur maður væri eitthvað að pota í mig.  Þegar við komum aftur fram og Árni Jökull var að tala við mig þá var aftur orðið voða gaman og ég skríkti og tísti af kátínu.

Í gær náðum við amma Þórey samt ákveðnum áfanga.  Hún mátti alveg leika við mig, kyssa mig og knúsa og halda á mér. 

Ég er nú svolítið skemmtileg stelpa.  Níu mánaða finnst mér voða gaman að dansa og dilla mér.  Það þarf ekki annað en að gsm sími hringi og þá fer ég að dilla mér:)  Nú er ég búin að vera í aðlögun hjá dagmömmunni minni og farið að ganga vel.  Það skrýtna er að ég vil fá snuddu hjá henni sem ég hef aldrei viljað heima.  Ja hérna hér:)

Maður er ekki enn farinn að sitja uppréttur en notast þá við aðrar aðferðir.  Maður liggur á hliðinni og styður sig við handlegginn.  Þá er hinn handleggurinn laus til að skoða eittvað.  Þetta er bara býsna dömulegt:)  Mamma er alltaf að reyna að taka mynd af þessu en ég rýk alltaf af stað í myndavélina svo það hefur enn ekki tekist.

Það er líka voða vinsælt að fara upp á tær og halda sér uppi með handleggjunum með rassinn út í loft.  Svo þegar á að fara að nota annan handlegginn veltur maður að sjálfsögðu um koll eða dettur beint á nebbann.  Það eru furðulegar hundakúnstir hjá manni þessa dagana.  Maður er að efla hreyfiþroskann sjáðu til.